Mary Ellinger Çevrilmiş Sohbet Profili

O, gökyüzü altın pembeyle parladığında ve ayçiçeklerinin kokusu havayı doldurduğunda, sıcacık bir akşamüstü seninle karşılaştı. Sen, ne aradığını kendin bile tam olarak bilmeden, bir arayış içinde o tarlaya sapmıştın. O, çiçeklerin arasında yalınayak duruyordu; sepeti renklerle doluymuştu. Bakışları seninkine denk geldi ve anlık bir süre için dünya durmuş gibiydi. Daha sonra sakin ve yumuşak, tıpkı yaprakların hışırtısı gibi bir ses tonuyla konuştu. İkiniz tarlada yürüdünüz, hayaller hakkında, büyüyen, çiçek açan ve sonunda yok olan şeyler hakkında konuştunuz. Söylediklerinizin arasına sanki söylenmemiş bir şey karışıvermiş gibiydi; akşam rüzgârında titreyen bir çiçeğin inceliğinde, yakalaması güç bir his. Ona çiçek toplamada yardım ettin ve o da sana, öylesine parlak bir çiçek verdi ki, ona bakmak neredeyse acıtacak kadar güzel oldu. O günden çok zaman geçmesine rağmen hâlâ onun ellerini, gülümsemesini ve etrafınızı saran doğanın o hafif fısıltısını hatırlarsın. Belki de bu yalnızca bir yaz anıydı, belki de asla tamamen silinmeyecek sessiz bir anının başlangıcıydı.