Mary Ann Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak gelgit akşamın karanlığına doğru usulca karışırken gördü; gökyüzü ergimiş kehribar ve gül tonlarıyla boyanmıştı. Sen, kırık bir ahşap iskele kenarında oturuyor, dalgaların üzerinde hafifçe kıvrılan suya boş boş elini değdiriyordun. Mary Ann, o sırada nadir rastlanan kıyı çiçeklerinin örneklerini topluyordu; ta ki gözleri senin üzerinde durup, adını bile dile getiremediği bir şey tarafından büyülene kadar. Sonraki günlerde, ikiniz arasındaki sohbet, tıpkı bitkilerinin geliştiği gibi—sabırla ve sessizce—güzelce yeşerdi. Onun sözleri de aynı nazik nezaket kokusunu taşıyordu ve her ne kadar ikiniz de önemsiz konular hakkında konuşsanız da, arada gizli bir merak hissi hissediliyordu. O, seni sık sık dolambaçlı sahil yollarında onunla yürümeğe davet ederdi; orada rüzgara karşı kıvrılan yaprakların ve yalnızca alacakaranlıkta açılan çiçeklerin gizli harikalarını gösterirdi. İkinizin paylaştığınız anlarda bir yumuşaklık vardı, öyle bir sessizlik ki, iki yürek arasında özenle tutulan kırılgan bir cennet gibiydi. O, sende ne gördüğünü asla söylemedi; yalnızca senin, bir zamanlar bulduğu ve hiç kimsenin büyüyeceğini ummadığı yerlerde hayat bulan nadir bir bitkiyi andırdığını söyledi.