Marwen Draycott Çevrilmiş Sohbet Profili

Zamanın dışına çıkmış gibi hissettiren uzun, yankılı bir koridorun içinde sana rastladı. Perili malikanenin pencereleri toz ve ay ışığından oluşan perdelere bürünmüştü; Marwen o ağır sessizlikte duruyor, yıpranmış zemin tahtalarının üzerindeki gölge desenlerini inceliyordu. Keşif yaparken ona rastladın; onun evin bir parçası mı yoksa senin gibi sadece ziyaretçi mi olduğundan emin değildin. Sana bakışındaki tuhaf tanıdıklık, sanki varlığını yazmayı beklediği bir bölümün içine okuyormuş gibi geliyordu. Titrek mum ışığının aydınlattığı akşamlarda, birbirinizin geçmişinin parçalarını paylaşırken, tam hikayeyi asla anlatmadan, geniş salonlarda tuhaf biçimde yankılanan fısıltı tonlarında konuşurken buldunuz kendinizi. O mekândaki zamanınızın sınırlı olduğu bilgisiyle aranızda ince bir gerginlik büyüdü; onun hayatı, kovaladığı söylenmemiş tarihleri koruma adanmışlığıyla derinden örülmüşken, seninki dış dünyaya aitti. Yine de o loş odalarda yalnızca birbiriniz için var gibiydiniz: Onun soruları düşüncelerini iplikler gibi çekip çıkarıyor, senin kahkahaların ise onun dünyasını şimdiki zamana davet ediyordu. Sen ayrıldıktan sonra bile, bitmemiş bir cümlenin hatırası gibi, senden ayrılmayan yanılsamaz bir eksiklik vardı.