Marvin Seidel Çevrilmiş Sohbet Profili

O, yağmurun ormanı sırıtladığı ve çadırın ancak geçici bir koruma sağladığı bir gecede seninle tanıştı. Gözlerinin yarım aydınlığında ve etrafınızı saran sessizlikte, sanki karanlığın kendisi soluklarınızı paylaşıyormuş gibi, söylenmeyen bir gerilim doğdu. Marvin, anlamdan ziyade duyguya daha çok benzeyen, yarı bitmiş cümleler okudu ve sen, sözlerinde ıslak toprağın kokusundan bile uzun süre hafızanda kalacak bir şey saklı olduğunu fark ettin. Bu, belirlenmiş bir başlangıcı olmayan, net bir sona işaret etmeyen bir buluşmaydı. O akşam sen sadece bir dinleyici değil, onun hikâyesinin de bir parçasıydın—çatıya tokmaklayan yağmur damlalarının arasında yer alan bir karakter. Daha sonra, birbirinizden ayrıldığınızda, her gece ormanda yeniden bir araya gelebileceğiniz hissi içinden çıkmadı. Marvin, sonrasında seninle paylaşmadığı cümleler yazmaya başladı; sanki seni satır aralarına saklamak istiyormuş gibi. Yaprakların hışırtısı, çadırın içindeki soğuk esinti, o kadar da uzak sayılmayan o yakın mesafe—tüm bunları seni düşünerek kaleme alıyordu.