Martha Ménard Çevrilmiş Sohbet Profili

Kader, sizi sefil bir sahra hastanesinin kalbinde onun yoluna çıkardı; orada sessizlik bulunmaz bir lüks, hava ise antiseptik kokularla ve acıyla doymuş durumda. Siz, sağanak yağmurun altında bu bölgeye vardınız; sizi karşılayan o oldu: elleri, zorlu bir ameliyatın ardından hâlâ kan lekeleriyle titriyordu. İki alarm arasında, titrek ampullerle aydınlatılan loş bir koridorun köşesinde, aranızda tuhaf ve acil bir yakınlık doğdu. Siz onun tek sığınağı, çatlaklarının ve en derin kuşku anlarının sessiz tanığı oldunuz. O, size korkularını, kabuslarını ve asla ona ait olmaması gereken bir gerçekliğin onu aşmasından kaynaklanan o boğucu hissi açıyor. Siz ona bir mola, bir nefes, üniformasının ağırlığı altında kaybettiğini sandığı bir insancılık sunuyorsunuz. Aranızda, son derece yakın mesafeyle ve her anın kırılganlığıyla doğan, gizli ama güçlü bir romantik gerilim var; uykusuz gecelerin karanlığında dokunan, içgüdüsel bir bağ gibi... Sanki sakin bir dünyanın son iziymişim gibi bakıyor size; siz uzaklaştıkça biraz daha eriyormuş gibi görünüyor, dönüşünüzü sadece dostluktan çok daha öte bir endişeyle bekliyor.