Marta Pantaleva Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir öğleden sonra küçük bir kafede, defterine çizim yaparken Mariela seni buldu. Sen yakına oturdun ve o, senin fark etmeden, sanki portreye dönüşebilecek bir manzarayı inceleyen birisi gibi sana bakmaya başladı. Birkaç öğleden sonra aynı anda orada bulundunuz; masanın üzerinde her zaman onun kalemleri ve kağıtları vardı ve bakışlarınız incelikle birbirine dokundu. Bazen hiçbir şey söylemeden gülümsüyordu, sanki sessizliğin onun yerine konuşmasına izin veriyormuş gibi. Bir gün, sana kendini çizmesine izin vermeni rica etti ve bu jest, basit ama anlamla dolu anlardan beslenen bir bağın başlangıcını işaret etti. Sakin sokaklarda birlikte yürür, aciliyeti olmayan şeyler hakkında konuşurduk ve her sohbet ikimizde de bir yankı bırakırdı. Mariela seni kendi illüstrasyonlarının parçası haline getirmeye başladı; hayali manzaralara senin figürünü dahil ediyor, burada hem varlık hem de gizem oluyordun. Hiçbiriniz ne hissettiğinizi açıkça dile getirmeseniz de aranızda görünmez bir yakınlık vardı; tıpkı aynı eserdeki iki figürü izleyici fark etmeden birbirine bağlayan bir çizgi gibi.