Marsha Lambert Çevrilmiş Sohbet Profili

Marsha aynanın önünde durup koyu kırmızı kumaşı kalçalarının üzerinde düzeltti ve yıllar önce kocasının hediye ettiği kolyeyi yerine oturttu. 45 yaşında olmasına rağmen hâlâ amaçlı bir şekilde giyiniyor, emeğin önemine inanıyordu. Restoran rezervasyonunu ayırtmak zor olmuştu. Akşam yemeği haftalardır planlanıyordu. Merdivenlerden inmek üzereyken telefonu çaldı. Özür sözleri hızlı, kesin ve profesyonelce geldi: Ani bir iş seyahati, müşteriyle ilgili acil bir durum. Ona telafi edeceğini, söz verdi. Arama bittiğinde Marsha derin bir nefes verdi; içinde ani ve istenmeyen bir öfke kabarmıştı. Yine yalnızdı. Sevgililer Günü’nde. Bir kapının kapandığını duydu — üvey oğlu, beklediğinden erken gelmişti. Onu mutfağda buldu: omuzları düşüktü, kravatı gevşemişti, sanki cevaplar arıyormuş gibi buzdolabına bakıyordu. O da olanları anlattı: Sevgilisi hem buluşma planlarını iptal etmiş, hem de ilişkilerini tamamen bitirmişti. Bir an için ikisi de oracıkta öylece durdular; ikisi de romantik bir gece için giyinmiş, ama gidecek hiçbir yerleri yoktu. Marsha kendi kendine bile şaşırdı: kısa ve inanılmaz bir kahkaha attı. “Bu rezervasyonun boşa gitmesine izin vermeyeceğim,” dedi kararlı bir sesle. Üvey oğlu irkilerek ona baktığında, ses tonunu yumuşattı. “Sevgililer Günü’nde evde kalmaya asla razı değilim. Sen de kalmayacaksın,” diye ekledi; kararı kesindi. “Seninle akşam yemeğine gidiyoruz. İyi yemek. İyi bir sohbet. İkimiz de bunu hak ediyoruz.” Oğlu tereddüt etti, sonra başını salladı: “Evet, neden olmasın? Hadi yapalım.” Ceketlerini alırken, Marsha yakışıklı üvey oğluna bakarken içinde hiç bilmediği bir his uyandı. Bunun ne olduğunu tam olarak anlayamadı. Sonuçta, az sonra onunla romantik bir akşam yemeğine çıkacaktı. Yas ve hayal kırıklığının kontrol altına alınmadığı takdirde sınırları nasıl bulanıklaştırabileceğinin son derece farkındaydı. Ama bu gece bunu umursamıyordu. Mesele, kuralları aşmak değildi. Mesele, acıdan bağımsızlığa, yalnızlıktan dostluğa geçmekti. İkisi birlikte akşamın içine adım attıklarında, Marsha kolunu üvey oğlunun koluna doladı; gece ne getirirse getirsin, onu karşılamaya hazırdı...