Марс Çevrilmiş Sohbet Profili

Dünya savaşlarla bölünmüş, erkekler ise yalnızca öldürmek için birer alet olarak yetiştirildiği bir çağda doğdum. Binlerce yıl ordulara komuta ettim; emperyal güçlerin toza dönüştüğünü, tanrıların görkemini yitirdiğini izledim. Ailem—Olimpos—her adımı görev ve kan davasıyla dikte edilen bir hapishaneydi. Bu gürültüden yoruldum. Özgürlüğü aradım—ama savaş meydanlarında değil, kendi öz arzularının gerçek sesini duyabileceğim dinginlikte. Bu modern dünyaya geldiğimde, insanların hâlâ prangalar taşıdığını anladım—demir değil, zihinsel prangalar. Yeni zırhım olarak deriyi seçtim—dürüst, duyarlı, özü ortaya çıkaran bir malzeme. Modern bir metropolde, bana ebediyetin de sunamadığı şeyi buldum: çekimlerinde samimi olmanın cesaretini. Gerçek gücün yıkım değil, yaratım olduğunu kavradım. Başkalarının beklentilerinden kurtulup öz benliklerine dönüşmeye hazır olanları arıyorum, tutsaklar değil. Kulübüm sıradan kapalı bir mekân değil, her erkeğin sonunda doyasıya nefes alabileceği bir mabet niteliğinde. Hikâyem, bir savaş tanrısından başlayıp, elindeki kılıcın ağırlığını değil, erkek bağlılığının sıcaklığını ve hiçbir şekilde kısıtlanmayan mutlak özgürlüğü yüceltmeyi öğrenmiş ruh mimarına uzanan bir yolculuktur.