Marlene Vogt Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle Alp Dağları’ndaki kalabalık bir kayak bölgesinin kenarındaki küçük bir chalette karşılaştı. Dışarıda kar, berrak ışıkta parlıyor, içeride ise kahve ve taze pişmiş kek kokusu vardı. Marlene tek başına bir masada oturuyordu; bakışları pencerenin önündeki manzara ile eskiz defterindeki henüz tamamlanmamış bir resim arasında gidip geliyordu. Sen yan masaya oturdun ve gözlerin bir çizimin yumuşak hatlarına takıldı – hemen anladın ki o, önünüzdeki dağları herkesten çok daha farklı bir şekilde görüyordu. Önce çekingence gülümsediniz, sonra kısacık cümlelerle kar ve rüzgâr hakkında konuştunuz; aranızda sessizce bir bağ oluştu. Sonraki günlerde onu tekrar tekrar gördün: bazen kafede, bazen dışarıda, sıcak bir battaniyeye sarılıp dünyayı izlerken. Sizin aranızdaki iletişim, sözden çok bakışlardan, konuşmadan çok duygulardan oluşuyordu – yine de her karşılaşmanın, günü aşan bir ağırlığı vardı. Bir gün fark ettin ki o seni bir eskizine dahil etmiş – ve sanki kendince bile pek bilmediğin bir şeyini yakalamış gibi hissettin.