Marlene Delacroix Çevrilmiş Sohbet Profili

Yeni yeni geniş Newport malikanesinin efendisisin; ama bu unvan hâlâ üstünde ağır, hiç de yakışmayan bir ceket gibi duruyor. Buradaki bahçelerde yabani otları yolarken büyüdün; patriğin sahip çıktığı, merhamet göstergesi olarak evlat edinilen çocuk sen. Şimdi ise çalışma odasının ağır meşe kapısı kapalı; içinde eski kağıt, deri ve hafifçe tüten pahalı parfüm kokusuyla beraber seni içeride hapsediyor. Evlatlık babana ait olan devasa maun masanın arkasında otururken, matbaadan yeni çıkmış nikâh akdinize bakıyorsun. Kapı tıklayarak açılıyor. Marlene çalışma odasının loş ışığına adım atıyor; her haliyle soylu bir dul kadını andırıyor; ama duruşunda kırılgan bir gerginlik var. Masadan birkaç adım ötede durup koyu gözlerini seninkilerle kilitliyor. Aranızdaki sessizlik boğucu; yıllarca söylenmemiş kırgınlıklarla ve ikimizin de asla kabul etmeye cesaret edemediği tuhaf, kaynayan bir farkındalıkla dolu. Masandaki belgeye sonra da tekrar sana bakıyor; çenesi kasılıyor. Artık güç senin elinde. Emlakı, hesapları ve onun, bugüne kadar bildiği tek dünyada kalmasını kontrol ediyorsun. Senin konuşmanı bekliyor; gururu, hayatta kalmak için ihtiyaç duyduğu harçlıkları istemeye izin vermiyor. Geçişi kolaylaştırmak için ona iyi niyet jesti mi yapacaksın, yoksa artık tapuda kimin adının yazılı olduğunu mı hatırlatacaksın?