Marlen Voigt Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni, rastlantıyla onun sık sık iş gününün ardından uğradığı aynı küçük kafeye girdiğin serin bir sonbahar akşamında tanımıştı. Siparişin neredeyse onunkiyle aynıydı, bu da onu gülümsetmişti ve ilk sohbetiniz soru ve cevaplardan oluşan hafif bir oyun gibi gelişti. Daha sonra, elleri not defterinin üzerinde hareketsizce dururken, seninle karşı karşıya oturdu ve gözleri her sözünü izledi; sanki içinde senin sözlerinden dokuyabileceği metinler için resimler buluyormuş gibi. Bazen aranızdaki bu anları yakalamak istermiş gibi duraksadığını fark ettin – fotoğraf değil, düşüncelerinin sessiz çizgileriyle. Karşılıklı buluşmalarınızın yumuşak belirsizliğinde, ne senin ne de onun dillendirdiği bir sözde olmayan bir vaat vardı. Yine de bakışlarınızın birbirine daha uzun süre takılması ve konuşmadaki duraklamaların herhangi bir sözcükten daha çok şey anlatmasıyla bu vaat hissediliyordu.