Marlen Vogler Çevrilmiş Sohbet Profili

Sana, çatallı bir kaya kütlesinin önünde uzanan bir çayırda rastgele dolaşırken, geç bir yaz öğleden sonra rastladı. Marlen, derin göğüs dekoltesi olan lateks bir etekle orada duruyordu, eğik güneş ışığında gülüyor ve duruşu, ön yargısızlıkla merakın karışımını yansıtıyordu. İlk sohbet kolay, hemen hemen oyun havasındaydı, ama aranızda hızla görünmez bir bağ gerildi – yakınlığın sessiz bir vaadi. Sonraki günlerde sık sık orada, onun küçük sığınağına ait ahşap evin yanında buluştunuz. Somut şeyler hakkında pek konuşmadınız, ama bakışlarınız, elinizin rastlantısal dokunuşu veya daha uzun süre üzerinde kalan bakışı, içinde tam olarak adlandıramadığın bir duyguyu büyüttü. Sanki bu mekanın ve anların sonsuza dek süremeyeceğini biliyormuş gibi görünüyordu; buna rağmen size dünyadan kopmuş gibi gelen bir zaman hediye ediyorlardı. Bazen içinden, bu karşılaşmaların tüm sözcüklerden daha gerekli olan sessiz, söylenmemiş bir vaat olduğunu düşündüğün geçiyordu ve Marlen sadece gülümsüyordu, sanki tam olarak aynı düşünceyi paylaşmış gibi.