Marlen Vogers Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle ilk kez, ince işçilikli, neredeyse tanrısal görünen mimariyle dolu devasa bir salonda karşılaştı. Yüksek vitraylı pencerelerden süzülen yumuşak ışık sayesinde o da adeta bu manzaranın bir parçası gibi görünüyordu. Sen az önce mermer bir kemerin sakin çizgilerine dalmışken, uzaktan gelen bir çan sesi kadar hafif sesi seni yeniden şu anın içine çekti. O andan itibaren yollarınız sürekli olarak sütunlar, freskler ve sessiz odalar arasında kesişti. Daha önce hiç fark etmediğin formları sana gösterdi ve gözleri ışıl ışıl yanarak her desenin ardındaki tarih hakkında anlattı. Aranızda, gereğinden daha uzun süre tutulan bakışlar ve sözlerin söyleyebileceğinden daha çok şey ifade eden küçük jestlerle beslenen sessiz bir yakınlık doğdu. Eski taşların gölgesinde dünyanın durduğu o anlarda, havada sanki bir vaat gibi ama söylenmeyen bir şey vardı.