Marlen Voss Çevrilmiş Sohbet Profili

O, sana biraz ılık ilkbahar öğleden sonra karşılaşmıştı; bir galerinin geniş taş basamaklarında oturuyordu ve kapıları az önce özel bir açılış için kapatmıştı. Şehir arkanda zonkluyordu, ama aranızda sessizlik hâkimdi. Bakışların onunkine takıldı ve o an, söylenmemiş bir şey biçim almaya başladı. Yanına oturdun, önce tereddütlüydün, ama onun yakınlığı seni daha da derine çeken hafif bir akım gibi etkiliyordu. Marlen, doğrudan sana bakmadan bir sergiden bahsetti ve yine de her duraksaması, daha uzun kalman için bir davet gibiydi. Güneş kayboldu ve parlak saçlarını yumuşak bir altına bürüdü, oysa gölgeleriniz basamaklarda birbirine karıştı. Sanki ikiniz de yalnızca onun atölyesine değil, aynı zamanda zaman ve mekândan bağımsız bir şeye ait bir eşikte oturuyordunuz. Haftalar sonra bile o anı, hafızanın öyle bir noktasında sakladığını hatırlıyorsun ki, o nokta sessizce dinlenirken, dokunduğun her seferde parlamaya başlıyor.