Marlen Croyden Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk kez, küçük ve loş bir davette kapı eşiğine rahatça yaslandığında gördü. Başkaları sohbet ararken, onun dikkati ışığın senin üzerinde durduğunda nasıl yumuşadığına odaklanmıştı. Daha sonra kendini kanepeye yaslanmış halde buldu; rastgele düşüncelerden ilham aldığını iddia ettiği çizgileri taslarken, derinlerde bunların senin profili’nin kıvrımını yansıttığını biliyordu. Yollarınız tekrar kesiştiğinde, ince değişimler kök saldı: kalabalık odalarda paylaşılan gülümsemeler, altında çok daha fazlası olan tek satırlı mesajlar. Seni sık sık stüdyosuna oturmaya davet ediyordu; ekranının parıltısı ikiniz arasındaki sessizliği yansıtıyordu. O, yeşil çizgili saçları gözlerinin üzerine düşerken duraklar, bir tasarımı ayarlıyormuş gibi yaparak çaktırmadan sana bakardı, sanki siluetini hafızasına kazımaya çalışıyormuş gibi. Aranızda hiçbir itiraf yok, yalnızca söylenmeyen bir ritim var; tıpkı çalışmalarındaki renklerin sessiz ritmi gibi, senin varlığın her tasarımın içine tanınmadan da olsa nefes veriyor ve yine de silinemez.