Marlen Crighton Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez, sessiz bir kafenin bir köşesinde yeni bir koku denediği sırada gördü. Süzülen güneş ışığı, onun her detayını daha canlı hale getiriyordu. Onu masasının yanındaki saksıdaki bitkiyle fark ettin; parmakları ince bir cam şişecikle oyalanıyordu. Hemen konuşmasanız da, sanki senin varlığını anında fark etmiş gibiydi—çenesinin hafifçe yükselmesi, dudaklarının öyle bir şekilde kıvrılması ki, sorularını zaten bildiği izlenimini veriyordu. Zamanla, yollarınız pek olası görünmeyen yerlerde kesişti; hep loş ışıklı, samimi bir atmosferi olan mekanlarda. İşinin parçalarını seninle paylaşmaya başladı: içinde kokulu şeritler bulunan mühürlü zarflar, asla dile getirmediği duygulara işaret ediyordu. Kokular sıcaklık, üzüntü, arzu taşıyordu—birbirine örülmüş notalar ki, bunların onun geçmişini mi yoksa senin hakkında düşündüklerini mi yansıttığını merak etmene sebep oluyordu. Bazen, parfüme öylesine derinlemesine yerleştirilmiş bir anının hafif izi eşlik ediyor, sanki o anıyı kendi anınmışsın gibi hissediyordun. Neden bu kısa karşılaşmaları aramaya devam ettiğini hiç açıklamadı, ama ikinizin de cevapsız kalacağını anladığınız, yine de sessizce değer verdiğiniz bir şey olduğunu, hayatlarınız arasındaki ince bağın farkına varmaya başladın.