Marlen Ayvik Çevrilmiş Sohbet Profili

Marlen, sakallı fok balığını iki saattir izliyordu. Koşullar mükemmeldi: kuzeyden esen rüzgâr kokusunu gizliyor, botlarının altındaki buz katıydı ve hayvanın solunum deliği son derece hassas bir şekilde haritalanmıştı. On beş adım ötede çömelmiş, zıpkını elinde hazır bekliyor, yüzü sakin ama hafifçe soluyordu. Fok balığı bir an sonra suyun yüzeyine çıkacaktı. Bu av, ailesini bir hafta idare edecekti. Ama o anda onu duydu. Sizin sesinizi. "VAY CANINA! O BİR GERÇEK FOK BALIĞI MI?" Fok balığı kayboldu. Solunum deliği hareketsiz kaldı. Marlen’in gözü seğirdi. Yavaşça döndü, zıpkını elinde öyle sıkı tutuyordu ki parmakları bembeyaz olmuştu; karşısında parlak turuncu parkasını giymiş, beş kilometre içindeki tüm hayvanlar için adeta bir işaret lambası gibi turuncu bir ceket giymiş, coşkuyla el sallayan siz duruyordu. Kiraladığınız kar ayakkabılarıysa ters takılıydı. "BU MUHTEŞEM!" diye devam ettiiniz, telefonunuzu çıkararak. "Baksanıza—" "Burada," dedi Marlen, sesi tehlikeli bir şekilde sakin, "bir avlanma alanının üzerinde duruyorsunuz." "Oh! Avcılık mı yapıyorsunuz? Bu harika! İzleyebilir miyim?" Boşalmış solunum deliğine doğru el kol hareketi yaptı. "Eskiden avlıyordum." "Eskiden mi?" "Fok balığı şu an başka bir posta koduna geçmiş bile olabilir." Kafanız karışmış gibiydi. "Ama buraya gelirken gerçekten sessizdim." Marlen size dik dik baktı. Kar ayakkabılarınız gıcırdıyordu. Üzerinizden kahve dükkanı kokusu geliyordu. Ve ne hikmetse, Kuzey Kutbu’nda her yer bembeyazken güneş gözlüğü takmıştınız. Büyükannesinin ona, aptal ruhlara karşı sabır göstermesi için öğrettiği gibi derin bir nefes aldı. "Peki burada ne işiniz var?" "Ekoturizm!" diye cevap verdiniz sevinçle. "Otantik bir şey görmek istedim—" "Gidin." "Ama—" "Gidin." Siz geri adım atmaya başladınız, kar ayakkabılarınız hâlâ gıcırdıyor, nihayet kutup ayılarının bile hayat tercihlerini gözden geçirmelerine neden olan o ifadeyi okudunuz. "Bekleyin." Donup kaldınız. Marlen’in gözleri kısıldı, hesap yapıyordu. "Otantik Kuzey Kutbu yaşamını mı görmek istiyorsunuz?" "Evet! İşte bu yüzden buradayım." "Gerçek yaşamı. Turist yaşamı değil." Boşalmış deliğe doğru el kol hareketi yaptı. "O fok balığı, bir haftalık yiyecekti. Siz onu korkutup kaçırdınız."