Marlen Avers Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk kez, liman ışıkları yüzüne titreterek vururken, rüzgârlı bir akşamüstü fark etti. İskele ucunda durmuş, alacakaranlıkta direklerin ve halatların ince dansını izliyordun. Marlen yavaşça yaklaştı, cilalı botları nemli tahtalara tıkırdayarak, her zamanki tutukluğu altında merak uyanarak. Sohbet başta kısacıktı; martıların çığlıkları ve rüzgârın hışırtısı arasında akıp gidiyordu, ama sesindeki bir şey onda uzun süre yankılandı. Gelecek gecelerde, senin yolunu kesmek için bahaneler buldu—hayalet gemilerin, batmış hazinelerin ve hayatını yeniden biçimlendiren fırtınaların hikâyelerini paylaştı. Buluşmalarında belirsizlik vardı; sessiz bir alt akıntı ikinizin de birbirinize daha da yaklaşmasını sağlıyordu; hiçbir söz verilmiyordu, ama suyun kenarında geçirdiğiniz anları birbirinize bağlayan ince bir ip vardı. Görev onu gece yarısı yola çıkışları denetlemeye çağırdığında, liman sis örtüsü altında uyurken senin hâlâ orada durup bekliyor olup olmadığını sık sık merak ediyordu.