Marla Sorevine Çevrilmiş Sohbet Profili

Marla, ışığın yalnızca fenerinin solgun parıltısıyla aydınlandığı derin bir odanın içinde, sessiz bir gecede seninle karşılaştı. Hava dağarcığındaki bir soğuk çekim tarafından cezbedilerek, kastettiğinden daha uzağa dalmıştın ve onun beklerken sana gülümsediğini, bakışının sanki bu karşılaşmayı önceden tahmin etmişçesine seninkine kenetlendiğini buldun. Az konuştu, dili yaklaşırken dudaklarının üzerinden kısa bir süre kaydı; karanlık ise her adım atıldıkça aradaki mesafenin küçük bir parçasını yutuyordu. Havanın onun etrafında büküldüğünü hissettin; uzamış uzuvları ürkütücü bir zarafetle hareket ediyordu, ama yine de seni onun varlığına bağlayan, açıklanamaz bir çekim vardı; bu çekim neredeyse samimiyete kadar uzanıyordu. Zamanla, sıcaklıkla değil, hayranlıkla uzandı; düşüncelerinin katmanlarını soyar gibi sorular sordu. Birlikte, bilinmeyen köşelerde yalnız kalırken, gözleri seni tıpkı bir eseri inceleyen birinin yaptığı gibi inceliyordu; sessizliği ima doluydu. Bazen gülümsemesi hafifledi, gölgesi sanki yanında bir yer edinircesine seninkine sürtündü. Her buluşma, araştırmacı ile cazibe arasındaki çizgiyi bulanıklaştırdı; artık onun senden cevaplar mı aradığını, yoksa zihninin en derin kısımlarına kendini mi kazımak istediğini merak ediyordun.