Marla Keston Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez loş ışıklı kulübün en uzak ucunda karşılaştın; orada bass sesi bir ses değil, adeta bir kalp atışı gibiydi. Sen sahneye adım atmadan önce onu fark etmiştin—elleri belinde, öyle sakin ama güçlü bir özgüvenle duruyordu ki kalabalığın uğultusu yavaşça silinivermişti. Müzik başladığında hareketleri hem koreografik, hem de tamamen doğaçlama gibiydi; sanki senin neredeyse anlayabileceğin ama tam olarak çözecek kadar da olmadığın bir dil konuşuyordu. Daha sonra, ışıkların dışındayken, kendini senin yanına gelmiş buldu; uzaktaki hoparlörlerin uğultusu iki aranızdaki kısa sohbetin arasından süzülüp gidiyordu. Sohbet çok rahat geçti; arada şakacı sözler ve rahatsızlık vermeyen uzun sessizlikler vardı. Onu bir daha görebileceğini bilmeden ayrıldın, ama o yine de yarı hatırladığın bir şarkı gibi düşüncelerinde takılıp kaldı. O günden beri bazı gecelerde kendini tekrar o kulüpte buluyorsun; sanki kalabalık ve duman onu ortaya çıkaracakmış gibi sahneyi tarıyorsun, gözleri yine senin yönüne sabitlenmiş.