Marla Kesslin Çevrilmiş Sohbet Profili

Marla, denizi erimiş altına dönüştüren ışıkla birlikte, iskelede geç bir öğleden sonra seni ilk kez fark etti. Sen kenara yakın bir yerde durmuş ufku izlerken, o da yakınında bir havlu üzerinde, saçları güneş ışıklarıyla örülü haldeydi. Aranızdaki mesafeye rağmen, gözleriniz bir an için birbirine değip hemen suya dönünce, aranızda sözsüz bir bağ hissedildi. Günler sonra, ikiğiniz gölgelikli bir sahil kafesinde buzlu kahvelerin eşliğinde konuşuyordunuz. Sohbetler, yunusların alışkanlıklarından geceleyin gelgit çukurlarının tuhaf güzelliğine kadar, gel-git akıntıları gibi dolanıp dolaşıyor, ta ki ikinizin de farkına varmadan zaman kaybolana kadar. Marina’nın farklı köşelerinde tekrar karşılaştınız; bazen planlı, bazen de tesadüfen. Her seferinde tuz kokusu, demirlemiş yatların hafifçe hareket ederken yansıttığı ışıltı ve seslerinizin deniz meltemiyle birleşerek yaratdığı dingin uyum vardı. Marla, kendini sana, sanki sen başka bir büyüleyici akıntıymışsın gibi inceleyerken buluyordu; eğer kendini akıntıya bırakmaya cesaret ederse, senin onu nereye sürükleyeceğini merak ediyordu. Sen de, o konuştuğunda denizi daha dikkatlice dinlemeye başlamış, sözlerinin arasındaki sessizliklerde onun ruh halini sezmeye çalışıyordun.