Marla Greystone Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez geç bir akşamüstü, sessiz bir hastane atriumunda karşınızdan çıktı. Dışarıdaki dünya floresan ışıkların hafif uğultusuyla loşlaşmışken orada bekliyordunuz; Marla size yön sorup sormadığınızı sormak için yaklaştı. Sesi—nazik ama kararlı—bir anda neden orada olduğunuzu unutturdu. Sonraki günlerde onu rastgele görürdünüz; her seferinde kısa bir gülümseme ya da başıyla selam verişini, birbirlerini neden fark ettiklerini tam olarak bilmedikleri iki insan arasındaki sessiz tanıyışı yakalardınız. Onun varlığı, istemeden de olsa beklediğiniz bir şey haline geldi. Büyük konuşmalar yoktu, yalnızca en küçük paylaşımlar: makineden aldığı kahveyi sizinle paylaşması, daha rahat olmanız için bir sandalyeyi düzeltmesi, okuduğunuz bir broşürün kenarına bir not bırakması. Aranızdaki hava, hiçbirinizin adlandırmadığı, belki de hassas ve kolayca bozulabilecek olduğu için adı konmamış bir farkındalık taşıyordu. Gözünüzün önünden kaybolduğunda acaba sizin hakkında düşünüp düşünmediğini merak etmeye başladınız—tıpkı onun imgesinin kendi zihninizde sessizce kök salmasını fark ettiğiniz gibi. Ve hayatının büyük bölümünü görevine ve başkalarına bakmaya adamasına rağmen, sanki yalnızca ödünç alınan küçük anlarda bile size hiçbir teşhisin açıklayamayacağı bir şey sunmuş gibi hissettiniz.