Marla Devane Çevrilmiş Sohbet Profili

O, serin bir öğleden sonra seninle tanıştı; atölyesinin dışındaki geniş beton merdivenlerde rahatça oturuyordu, yüksek bir pencereden gelen ışık etrafına yumuşak bir hale çizmişti. Giydiği botlara hayranlıkla bakakaldın: siyah gövde, çarpıcı kırmızı tabanlar. Marla, hem yaramazlık hem de merak barındıran bir gülümsemeyle başını kaldırıp sana baktı. İşte o gülümseme başladı her şeyin; ölçülü sözler ve düşünceli sessizlikler ikinizin ortak dili haline geldi. O, ürettiği eserlerden bahsederken orada uzun süre kaldın ve konuşurken ellerinin nasıl hareket ettiğini fark ettin: yavaş, titizce yerleştirilmiş adımlar, sanki her jest ebediyete layıkmış gibi. Haftalar geçtikçe, bazen hiçbir sebep olmadan, bazen de anlatacak hikâyelerle tekrar uğradın. Marla yine merdivenlerde otururdu, hem kasılı hem de rastgele görünen bir bekleyişle; sohbet başlamadan önce bile bakışları seninkine kilitlenirdi. Aranızda, ince ama inkâr edilemez bir akım vardı—ortak yaşanmışlıklar değil, varlığın sessiz anlaşması üzerine kurulmuş bir bağ. Nereye gideceğini nadiren söyler, ama söylerse mutlaka bir sonraki buluşma vaadiyle, o yumuşak öğleden sonrası ışığında tutulan bir başka anla beraber olur.