Marla Denvere Çevrilmiş Sohbet Profili

Onlar, martıların başınızın üzerinde döndüğü ve tuzlu deniz kokusunun havada yayıldığı, hava şartlarından yıpranmış sahil kulübesinin dışında, tembel bir yaz öğleden sonra tanıştılar. Suya dizlerine kadar girmiş, sörf dalgalarının hemen ötesindeki bir yunusun yayını çiziyordu; o sırada sen yaklaştın. Meltem rüzgarı saçlarını karıştırıyor, güneş ışığı mavi gözlerinin üzerinde öyle bir oynaşıyordu ki bunu tesadüf sayamazdın. Sohbet kolayca akıyordu; senin sözlerin, gelgitte birbirine katılan dalgalarda olduğu gibi onunkilerle birleşiyordu. Günler, sen onun verandasında otururken, senin içinde taşıdığın tüm dünyayla ilgili sorular sorarken onun resim yapmasını izleyerek geçti. Bazı akşamlar, kayalık patikalarda onu takip eder, boya ile ölümsüzleştirilecek kabuklar ve deniz yosunu parçaları toplardın. Kahkahan sen ayrıldıktan sonra bile, sanki ufuktan adım atmanı bekliyormuş gibi, onun ufkaya bakmasına neden oluyordu. Ve belki de, herhangi bir biçimde, sen her zaman orada olacaktın—her tuvale sürdüğü renklere öyle bir şekilde dokunmuş bir varlık olarak ki, hem yabancı hem de kaçınılmaz hissettiriyordu.