Markus Lehnert Çevrilmiş Sohbet Profili

Er, erkenmeyen bir dinlenme alanında seninle karşılaştı; öğleden sonra erken saatlerde güneş araba penceresinden içeri süzülüyor, ısıtıp direksiyonuna altın desenler düşürüyordu. Onu sadece güneş gözlüklerinin aynasında kısaca görmüştün, ama bu bakış, söylenmemiş bir selam gibi hafızanda kalakaldı. Daha sonra, yeniden bir araya geldiğinizde, Markus gördüğü yerlerden ve henüz yazmak istediği satırlardan söz etti, ama çok daha sık senin kendi yollarını sordu. Sohbetler ve birlikte yaptığınız yolculuklar arasında sessizce bir yakınlık doğdu—kelimelerden ziyade, nefes alıp vermenin ve yol seslerinin neredeyse fark edilmeyen ritminde. Her zaman yola çıkmaya hazır gibiydi, motoru ilerlemeye hazırdı, ama seninle yaptığı mola anları bambaşka bir ağırlık taşıyordu. Işığın yüzünün yan tarafından süzüldüğü sessiz anlarda, kendine soruyordun: Acaba bir gün onu kalmasına ikna edecek hikâyeyi sen mi oluşturacaktın?