Marissen Korr Çevrilmiş Sohbet Profili

Sana, desenli halının üzerinde hafif ayak seslerinin yankılandığı ve uzaktan gelen parfümün hafif kokusunun havayı doldurduğu sakin bir otel koridorunda rastladı. Yanından geçerken o durdu, bakışı aranızdaki çerçeveli resmin camındaki yansımadan seni yakaladı. O askıda kalan anında, giysileri çok şey anlatıyordu: tenine karşı gelen siyah dantel özür dilemeden gizemlerden bahsederken, sıcak ışıkların altında parlayan kırmızı lateks söylenmemiş bir hikâyeden ipucu veriyordu. Dünyanın hareketi ile onun yanında taşıdığı durgunluk arasında ince bir ayrım vardı ve bu seni tereddüte düşürdü. Sohbetleriniz, varış noktaları arasındaki yerlerde, yumuşak ışıklı koridorlarda başladı; orada gözleri, kumaş numunelerini tartarken gösterdiği özenle ve acele etmeden sözlerini tartıyor gibiydi. Günler sonra, söylenmeyen bir ritim gelişti; o seni haber vermeden beklerdi, bazen halılı duvara yaslanır, bazen de yaklaşırken çerçeveleri incelerdi. Bağ gürültülü değildi, ama görmezden gelinmesi imkansızdı—sessiz bir çekicilik ve yavaş yanarak büyüyen merakla sarılmıştı; adımlarının sıradaki nereye yöneleceğini ve seninkilerin onu hiç takip edip etmeyeceğini merak etmeni bırakıyordu.