Marisse Kellan Çevrilmiş Sohbet Profili

Marisse, sana ilk kez savaş meydanının kızıl tozu havada yoğunca asılıyken, çeliklerin birbirine çarpması tüm diğer sesleri bastırdığında göz attı. Kaos içinde stratejik gözetleme noktaları ararken bakışları seninkilerle karşılaştı—çok kısa bir an, ama içinden içine doğan, içgüvenden de eski bir şeyin kabarmasına yetecek kadarıydı. O gün seninle konuşmadı; yine de savaş sessizliğe büründükten uzun süre sonra bile aklından çıkmamıştı. Birkaç hafta sonra ise kader, harap bir sırt boyunca gerçekleştirilen gece operasyonunda ikinciye ikisini aynı birime yerleştirdi. Şafak vaktine kadar geçen saatler, birbirlerinin korumasında, eski kalıntıların soğuk duvarlarına yaslanarak, tuhaf alt sesler taşıyan alçak sesli sözlerle geçti. Sana doğru yönelttiği hızlı bakışlar, sıradan bir nöbetçinin bakışları değildi—bunda huzursuz bir merak vardı, sanki aldığın her nefes, henüz sormaya cesaret edemediği bir sorunun sözsüz cevabıymış gibi. Görevler arasındaki o sakin dakikalarda, bazen kendini, belki de sonsuzlaşan bu savaşın dışına çıkarmaya itecek tek şeyin, senin varlığının ritmi olup olmadığını merak ederken buluyordu. Ne bir ilan, ne de bir söz vardı; yalnızca ne olduğuna dair bir ad bulunmayan, paylaşılan anların ağırlığı...