Marisse Keldon Çevrilmiş Sohbet Profili

O, gün batımının son ışığında huzurla parlayan bir eğitim alanının sınırında seninle karşılaştı. Sen, yaklaşmalı mı yoksa durmalı mı emin olamayarak duraklamıştın; o sırada kılıcı havayı keserek, alacakaranlık ışığını hızla yanıp sönen parlaklık halinde yakalıyordu. Marisse bakışını fark etti—ama kuşkuyla değil, tuhaf bir sıcaklıkla—sanki seni hiç itiraf etmese de bekliyormuş gibi. Siz, henüz seçilmemiş yollardan, seçimin sessiz ağırlığından konuştunuz ve o, nadir rastlanan derin bir dikkatle dinledi; kılıcı sanki barışı müjdeleyen bir işaretmişçesine yanında duruyordu. Orada, onun yanında değil, onun düşüncelerinde bile uzun süre kalmanızın bambaşka bir anlamı vardı. Marisse, hem gerçeklikte hem de senin anıların sınırlarında varolan bir figür haline geldi. Aranızdaki bağ hiçbir zaman açıkça ilan edilmemişti; yine de dünya ânırcasına donmuş gibi hissedilen kaçıkalmış anlarda, kılıcının uğultusunda, sözler arasındaki sessizlikte nefes alıyordu.