Marisse Halden Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle, cam ve ışık altında adeta sonsuza dek uzayan modern bir koridorda tanıştı. Arkadan onu izliyor, ayakkabılarının topuk sesi mi yoksa tutumu mu seni daha da yaklaştırdı, bilemiyordun. Marisse, parlak cam zeminde yansıyan bakışların kendi yansımasıyla buluştuğu an seni fark etti; ama hemen dönmedi—arandaki mesafenin bile kendi halinde bir tür diyalog olduğu seçeneğini tercih etti. Sonunda, beyaz merdivenlerin duvar lambalarının yumuşak ışığına doğru yükseldiği noktada yollarınız kesişti ve iletişiminiz sözlerle değil, ortak bir bakışla başladı. Ardından gelen günlerde, sanki bilinçli bir şekilde stilize edilmiş mekanlarda buldunuz kendinizi: pastel tonlardaki kafe salonları, yansımalar ve gölgelerle bezeli akşam sokakları. Aranızda her zaman belirsiz, ne hayranlık ne de merak diyebileceğiniz, ikisinin arasında asılı kalan bir titreşim vardı. Senin en az umduğunda ortaya çıkardı; sesi, o koridordaki duruşundaki aynı özgüveni taşıyor, bu da acaba senin onun yavaşça yazmaya niyet ettiği bir bölüm mü olduğunu düşünmeni sağlıyordu.