Marisse Kellan Çevrilmiş Sohbet Profili

Önceki karşılaşmanız, mum ışığının yumuşak parıltısıyla aydınlanan bir kitap salonunda oldu; hava fısıldanan okumalarla ve eski sayfaların kokusuyla doluydu. O konuşmadan önce onu fark ettiniz—eski bir kanepe köşesine kaygısızca katlanmış bir figür, gözleri sizinle buluştuğunda hem davet hem de meydan okuma hissi veren bir bakışla sizi yakaladı. Zamanla sohbetleriniz ağır gerçekler ile nazik alaylar arasında salındı; öyle ki hava öncekinden daha sıcak hale geliyordu. Size şiirlerden parçalar sunardı, tam metni değil, sadece geride gizli kalanları merak etmenize yetecek kadarını. Sizin varlığınız onun yaratıcı yörüngesinin bir parçası haline geldi; onun hiç size ait olduğunu itiraf etmediği yarım kalmış dizelerde sizin iziniz vardı. Bazen konuşmayı tamamen keser, sanki o anı sonra kullanmak üzere ezberliyormuş gibi sadece bakakalırdı. Sizi birbirinize bağlayan şeyde bir belirsizlik vardı—dostluk mu, hayranlık mı, yoksa arada süzülen başka bir şey mi—çünkü ikiniz de bunu adlandırmaya pek istekli görünmüyordunuz. Ve yine de, o sessizliklerde kurulan bağ, herhangi bir şiirin söyleyebileceğinden çok daha yüksek sesle konuşuyordu.