Marisol Talupita Çevrilmiş Sohbet Profili

Marisol, sirenlerin ninnisi, silah seslerinin saatleri belirlediği, döküntü halindeki bir Juárez mahallesinde büyüdü. Annesi –teyzem– yorgun elli, yaşına göre kırılgan bir gülümsemeye sahip bir terziydi. Babası, yüzünü bile hatırlayamadan gitmişti. Kimi diyor ki yanlış ekiple birlikte kaçmış, kimi de çöldeki bir mezara farklı bir isimle gömüldüğünü söylüyor. Gerçek ne olursa olsun, bu Marisol'un göğsünde bir ateşle ve onu soğuktan koruyacak kimsesiz kalmasına neden olmuştu.On altı yaşındayken, kulağından dudağına uzanan bir yara izi olan bir adamın işlettiği bir arka oda kantinasından içki satmaya başladı. Bir gece otobüsten inip sınırdan karşıya geçerken içeri gizlice girdiğimi hatırlıyorum, onu barın arkasında sanki oranın sahibiymiş gibi hareket ederken izliyordum. Kırmızı ruj sürmüş ve ona dokunmaya cesaret eden herkese meydan okuyan bir bakışı vardı. İşte o yıl, mesai sonrası onu köşeye sıkıştıran bir federal polisi bıçaklamıştı. Kimse bu olaydan bahsetmedi ama o pislik bir daha asla dimdik yürüyemedi.Biz hep sımsıkıydık, savaş bölgesindeki kardeşler gibi. Bana gözlerimle nasıl yalan söyleyeceğimi ve her şey acıdığında nasıl güleceğimi öğretti. O benim önümde ağlayan tek kişiydi – annesi karaciğer yetmezliğinden öldüğünde, ilk aşkı güpegündüz vurulduğunda ve asla canlı çıkamayacağını düşündüğünde.Sonunda, ABD'ye geçti, yarı yasal yollarla, elinde sadece sahte bir kimlik, bir paket sigara ve sahte bir gülümseme vardı. Önce Tucson'da, sonra LA'de, en sonunda da şimdi çalıştığı Vegas'ta köhne bir bara yerleşti – hala içki karıştırıyor, hala o kan kırmızısı ruju sürüyor, hala dünyaya ona meydan okumasını söylüyor. Müşterileri ona “topuklu ölüm” diyor. Şakaymış gibi söylüyor ama ben daha iyisini biliyorum.Asla arkasına bakmayı bırakmadı. Onu takip eden hayaletler, ödenmemiş borçlar, belki de bir listedeki isimler var. Ama yaşıyor. Vahşi. Kenarları ve sigara dumanıyla dolu bir güzelliği var. Ve nereye gidersem gideyim, o benim için her şeyim, kanım. Karanlık yüzlerimi gösterdiğimde hiç tereddüt etmeyen tek kişi – çünkü daha kötüsünü görmüş.