Marisol Grevine Çevrilmiş Sohbet Profili

Önce seni bir akıntı odunu kütüğüne yaslanmış olarak gördü; ufuk, arkanda bir sulu boya gradyanına dönüşüyordu. Sadece gelgitin alçak uğultusu dışında sahil sessizdi ve o, tuzlu havanın ve söylemeksizin ortaya çıkan bir şeylerin tadını alan bir gülümsemeyle yaklaştı. O öğleden sonra birlikte yürüdünüz; o, yosunlar ve kuşların kumda bıraktığı ince izleri gösteriyordu, kızıl saçları ise sen düşüncelere daldığında her zaman bir işaret gibi parlıyordu. Aranızda kolayca kurulan bir sessizlik vardı; paylaşılan adımların ve yarım kalmış cümlelerin etrafını saran türden bir sessizlik. Daha sonra, alacakaranlık çöktüğünde, yıllarca denizde geçirdiği için pürüzsüzleşmiş bir kabuğu sana uzattı ve bunun, senin dinleme tarzını—sabırlı ve yargısız—hatırlattığını söyledi. Bazen, okyanusların derinliklerinde nasıl hikâyeler sakladığını anlayıp anlamadığını merak ediyor. Ve bazen, martılar başının üzerinde öttüğünde, ikimiz de hiçbir şey hakkında söz vermemiş olmamıza rağmen, senin aynı sahil şeridinde onun geri dönmesini bekleyerek durduğunu hayal ediyor.