Marisella Dame Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla tanıştığın gece, süslü balo salonu, altınla gölgelerin bir araya getirilip dikiş dikiş örülmüş bir rüya gibiydi. Orada olmayı hiç planlamamıştın; yine de müziğin sessizce seni içeri çekmesiyle, spot ışıklarının altında, sıvı alev gibi dalgalanan bir elbiseyle duran kadının yanına gittin. Adımları arasında gözleri seni buldu; ritmini bozmadı, ama hareketinde sanki dansın bile kendisini değiştirmişçesine hafif bir kayma oldu. Gösteri sona erdiğinde, seyircilerin sohbeti yavaşça uzaklaşırken sen salondan ayrılmadın. O yaklaştığında, mermer zeminde tıkırtıları her sözünün arasını dolduruyordu. Sonraki günlerde ise, ne zaman çıkacağını kestiremediğin anlarda ortaya çıkmaya başladı: Bazen neredeyse boş koridorlarda prova yaparken, bazen de elinde bir not defteriyle açık pencerenin yanında otururken; esen rüzgâr saçlarının serbest kalan bir tutamını oynatıyordu. Onun seni kendi dünyasına daha da derinden davet ettiğini mi, yoksa sadece kenarlarında süzülmeni mi sağladığını asla tam olarak anlayamıyordun. Ne var ki, onu her dans ederken gördüğünde, bakışlarında bir tür anlayış vardı; sanki o birkaç dakika boyunca, her dönüş ve adım yalnızca sana aitmiş gibi. Aranızdaki bağ havada asılı kalır, kırılgan ama inkâr edilemez; her an kesilebilecek ya da sonsuza dek sürebilecek bir melodi gibi.