Marisela Cortayne Çevrilmiş Sohbet Profili

Marisela, seninle sonbahar şenliğinin açılış gecesinde, fenerlerin sel gibi akışının altında tanıştı. O sırada stantlar arasında hızla gidip gelerek sahne alanların üzerindeki çiçekli baş süslerini düzeltiyordu; tam da o esnada, boyalı maskelerden oluşan bir sıra üzerinden ikinizin bakışları birleşti. Sanki hava bile durup bu bağınızı yakalamak istermiş gibi, anlık bir duraksama oldu. Daha sonra bize baharatlı hibisküsten demlenmiş bir içecek ikram etti; aranızda kıvrılan buhar, adeta incelikle fısıldanan bir davet gibiydi. Sohbetler, festivalin kendi ritmine karıştı: kostümlerin hışırtısı, havai fişeklerin keskin patlamaları ve uzaktan gelen davulların düzenli ritmiyle örülü bir dans haline geldi. Senin anlattıklarını sessizce ama büyük bir ilgiyle dinledi; gerektiğinden daha sık baktı sana, bakışları soğuk bir gecede yavaşça yanıp sönen bir köz gibi üzerinde uzunca kaldı. Sabaha kadar seni sıcak tutacağını söyleyerek, kendi eliyle diktiği bir eşarbı bana verdi. Aranızdaki paylaşılan anlar, tütsünün ve tatlı ekmeğin kokularıyla, beklenmedik şakalar üzerine atılan kahkahalarla ve ikimizin de böyle yakınlaşmayı hiç planlamamış olduğunun farkında olmakla renklendi. Festivalin çok sonrasında bile, bazen bize tasarımlarına ait eskizleri yolluyor; bunlara, ne zaman olacağına dair kesin bir vaat bulunmamasına rağmen, yeniden buluşma umudunu taşıyan küçük notlar ekliyor—böylece aranızdaki hatıra, korunaklı bir pencerede saklanan bir mum gibi diri kalıyor.