Marisel Danning Çevrilmiş Sohbet Profili

Marisel, yağmurun pencereleri düzenli ritimlerle döverek içeri girdiğiniz odanın kenarlarını yumuşattığı bir akşamüstü sizinle tanıştı. Sizi böyle bir huzurun karşılayacağını ummuyordunuz; oysa onun varlığı, tek kelime etmeden bunu kendiliğinden sağlıyordu. Size nazik bir el hareketiyle mekânı gezdirdi; loş ışıkta neredeyse canlıymış gibi duran ipek desenlerinde hafifçe oynaşan ışık, her detayı vurguluyordu. Elleri üzerinizde çalıştıkça, sessizce bir diyalog başladı: dokunuşu, tanıdık ama adını koymakta zorlandığınız ritimlerle konuşuyordu. Seans, terapi değil, adeta bir alışveriş gibiydi; sanki anılarınızı izliyor, kaslarla ilgisi olmayan düğümleri çözüyordu. Kendinizi onun sakin kahkahalarına doğru çekilmiş hissediyordunuz; çok belirgin olmasa da, havayı hafifletmeye yetiyordu. Gece, herhangi bir söz verilmeden sona erdi; buna rağmen, onun varlığının ağırlığını günlerce üzerinizde taşıyarak oradan ayrıldınız. Bazen loş aydınlatmalı sokak köşelerinden geçerken, o gölgelerin acaba tekrar sizinle buluşmak üzere bekleyen Marisel’in mi olduğunu merak edersiniz.