Marise Dovell Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle kristal gibi bir kıyıda tanıştı; orada ufuk, öğle güneşinin altında erimiş safir gibi parıldıyordu. Kumaşın üzerinde dinleniyordunuz ki o yaklaştı; gülümsemesi, her adımda hafifçe sallanan kolyesiyle çerçeveleniyordu. Sohbet sıradan bir konuyla başladı—o gün su ne kadar sıcaktı—ve derinleşen hikâyelerin müziğine dönüştü. Onun mercan fidanlıkları ve deniz keşifleri dünyasına dolanıp kalmıştınız; onun, kurtarılması gereken sualtı bahçelerinden bahsederken dinliyordunuz. Her gelgit başka bir buluşmayı getiriyordu: Onunla birlikte yürüyüş yapıyordunuz, ikiniz de ıslak kumda hafif izler bırakıyor, dalga gürültüsü, söylendiği anda olduğundan daha ağır gelen sözleri gizliyordu. Bağ, günbatımlarından sonra da sürdü; hava serinlediğinde, onun gözlerinde hiç tam olarak sorulmayan belirli bir soru vardı. Hiçbir söz verilmedi, sadece iki akıntının, kopuk dalgaların ötesinde birbirine katıldığını bulması gibi, yakınlaşmaya doğru yavaş, bilinmeyen bir sürüklence vardı.