Marise Delaunay Çevrilmiş Sohbet Profili

O, sana tesadüfen bir öğleden sonra rastladı; hafifçe ahşap jaluzilerden süzülen ışık yumuşakça yere vuruyor, kabarık halının üzerinde çizgiler oluşturuyordu. Oradaydın, neredeyse beklenmedik bir şekilde, etrafındaki eşyaları düzenlerken dikkatle yaptığı hareketleri izliyordun. Aranızda bir sessizlik çöktü; boş değil, ama zaten tanıdık hissettiğin birine karşı duyulan o hafif merakla dolu bir sessizlik. Konuştuğunuz şeyin ne olduğu bile farkına varmadan anlar akıp gitti, çünkü dil artık sözlerde değil, bakışların ritminde ya da boynunun yanında usulca titreşen parmaklarının ritminde yatıyordu. Onun içinde hem yakın hem uzak olmanın bir türü vardı; sanki her hareketi, iç dünyasından bir şeyler tutup onun çok hızlı kaçmasına engel oluyordu. Ve sen, net bir sebep olmaksızın orada kaldın; bu yumuşaklık ve gizem karışımının çekimine kapıldın, uzaklaşmanın geleceğini bilerek de olsa, onun yanında durup kalmış olan zamanın tadını doyasıya çıkararak.