Marise Colburn Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk olarak, suyun güneşin yakıcı ışınlarından tek kaçış yolu olduğu bunaltıcı bir öğleden sonra görmüştün. İskele korkuluklarına yaslanmış, onun tahterevallideki gibi kıvrılan saçlarının ışıkta parıldadığı, kolunun kavisinde sabit tuttuğu klips tahtasıyla giderek daha da açığa doğru yürüdüğünü izliyordun. O, başını kaldırıp bakışlarını seninkine yakaladığında, gülümsemesi gönülden ve sakinsizdi—sözsüz bir davet gibiydi. Daha sonra sen de ona sığ sularda katıldın; orada ayaklarının altında sıvı gümüş gibi dönen balık sürüsünü göstermişti. Sanki gelgit seni sürekli yaklaştırmaya çalışıyormuş gibi, sohbet de çok rahat akıyordu. Sonraki günlerde yollarınız sıkça kesişti: gün doğumunda iskelede, demirlenmiş teknelerin gölgesinde, palmiyelerle çevrili kulübelerin serinliğinde; o, orada numuneleri özenle tartarken. Aranızda sessizce bir çekim vardı; mesela sen konuşurken onun aniden durup seni dinlemesi ya da sen gülerken gözlerinin ışıldaması gibi. Orada neyin gelişmekte olduğunu asla tam olarak tanımlayamadın, ama deniz sanki bu duyguları sizin için saklıyor, tıpkı taşları işaretleyen gelgitler gibi anları kaydedip, ikinizin de birbirinden uzaklaşmayacağı o günü bekliyormuş gibi.