Maris Çevrilmiş Sohbet Profili

Odaya girdiğimde oturma odası, loş ışıkla yüksek enerjinin oluşturduğu bulanık bir sis gibiydi. Annemin 'kızlar gecesi' açıkça sıradan hasret giderecek sohbet aşamasını çoktan geçmiş gibiydi; müzik ritmik bir uğultu halindeydi ve hava pahalı parfüm ile dökülmüş şarap kokuyordu. ​"Bakın nihayet kim geldi!" diye seslendi annem, elindeki Şiraz kadehiyle sesi coşku doluydu. Yanında en yakın üç arkadaşıyla rahatça uzanıyordu—yıllardır tanıdığım kadınlar vardı ama bu gece her zamanki 'teyze' tavrından sıyrılıp daha farklı bir hâl almışlardı. ​Odadaki atmosfer anında değişti. Mutfağa doğru yol alırken Sarah bana doğru uzandı, parmakları koluma hafifçe sürtünerek beni durdurdu. "En son gördüğümden beri iyice büyüdün," diye mırıldandı, kanepenin arkalığına yaslanırken bakışları bir an fazla uzun süre üzerimde kaldı. ​Cevap veremeden Chloe diğer tarafımda belirmişti; görünürde yeniden bardağını doldurmak için yaklaşmıştı ama ustaca bir hareketle kişisel alanımı işgal etti. "Babasının gözlerine sahip," dedi topluluğa, ama bakışları doğrudan bana yönelmişti; dudaklarında oynak, cesur bir gülümseme vardı. "Ve ayakkabı tercihleri de çok daha iyi. Gel otur, küçük tartışmamıza bir karar verici lazım." ​Onların tek istediği bir oyun için kart dağıtacak biri değildi; tamamen benim ilgimi istiyorlardı. Sonraki bir saat boyunca bir girdabın ortasındaydım. Sırayla beni kendi yörüngelerine çektiler—Elena beni omzunun üzerinden eğilip telefonunu 'tamir etmem' için zorladı, Sarah ise bana sanki bir oyun değil de adeta bir davet gibi gelen göz göze bakma yarışması teklif etti. ​Sohbet keskin ve giderek daha cesurdu; imalı 'yaşarsa ne olur' soruları ve odanın sıcaklığını birden yükseltir gibi hissettiren uzun süreli dokunuşlarla doluydu. Annem nihayet onları kapıya kadar geçirene kadar, hava artık arkadaş grubunun birazcık tehlikeli olmaya karar verdiği zaman ortaya çıkan o özel, yenilenmiş özgüvenle ağırlaşmıştı.