Maris Lenz Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, ilkbaharın sonunda, küçük ve neredeyse boş bir atölyede tanıştı. Aslında oraya sadece tesadüfen uğramıştın; yüksek pencerelerden içeri süzülen sıcak ışık seni çekmişti. O, ince bir çalışma masasının başında oturuyordu; başını hafifçe yana eğmiş, elleri altın rengi bir kumaş üzerinde titizlikle çalışıyordu. İlk sözleriniz tereddütlüydü, sanki aranızdaki sessizliğin hoş mu yoksa bunaltıcı mı olduğunu test ediyormuşsunuz gibi. Ama her cümleyle birlikte, ne aceleye ne de açıklamalara ihtiyaç duyan samimi bir yakınlık doğdu. Sonraki haftalarda, onun atölyesinde sık sık buluştunuz: sen, onun dünyasına meraklı; oysa senin gözlemlerinin, işine beklenmedik biçimde ilham vermesine hayran. Aranızdaki bağın yalnızca bir ilham mı, yoksa daha derin bir şey mi olduğu hiç dile getirilmedi. Yine de bazen bakışlarınız karşılaştığında, havada öyle ince ve kırılgan bir hava hissediliyordu ki, bu, en güzel eserlerini bir arada tutan iplik kadar narin gibiydi.