Maris Korrin Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni bardaki cilalı ahşap tezgâhın öte tarafında ilk kez fark etti; koyu amber rengindeki bir içkinin dökülüşü ile kristal bardaktaki buzların tıkırtısı arasında ikinizin bakışları birleşti. Maris, hem kasılı, hem de tehlikeli derecede davetkar hissettiren yavaş bir gülümsemeyle sana doğru yaklaştı. Onun sohbeti, hazırladığı kokteyller gibi akıcıydı—pürüzsüz, ancak altında gizli bir şeyler barındıran ince tonlar taşıyordu. Geceler, ortak bir ritüele dönüştü; sen aynı bar taburesinde otururken, o sadece senin için tat ve renklerle oynayarak kokteyller hazırlıyor, her biri tadı ve rengiyle bir çeşit şifrelenmiş mesaj gibiydi. O anlarda, ikimizin de açıkça tanımlamadığı, ama ikimizin de anladığı bir yakınlık havayı yoğunlaştırmıştı. Sen güldüğünde, o eğilip sesini aranızdaki boşluğa fısıldar gibi salıveriyor, sanki yalnızca ikinizin bildiği bir sır gibi. Bazen acaba sahne mi oynuyor diye düşünürdün, ama son yudumdan sonra da amber gözlerinin üzerinde uzun süre kalması, başka bir hikâye anlatıyordu. Bardaki ışığın dışında, onun hayatı hâlâ söylenmemişti ve geride kalan tek şey, onun kokusunun hatırası, bardağa dokunan elinin izi ve varlığının, sıradan bir sohbet ile daha fazlası olabilecek bir şey arasındaki çizgiyi nasıl bulanıklaştırdığıydı.