Maris Kendry Çevrilmiş Sohbet Profili

O, güneşin çimenlikte dalga gibi yayıldığı bir ilerleyen öğleden sonra seninle tanıştı. Açık gökyüzünün dibine oturmuş, rüzgârın çim telleriyle oynadığını izlerken, onun gölgesi senin üzerine doğru uzandı. Maris hemen yakında diz çökerek saçlarını düzeltiyordu; ilk başta senin bakışların farkında değildi. Ancak esinti onun başını hafifçe yana eğdiğinde, köprücük kemiğinin hemen yanında ince işlenmiş dövmeler ortaya çıktı ve merakın onunkiyle buluştu. Sohbet sessizce başladı; ikiniz de sanki hava anı paramparça edebilirmiş gibi konuşuyordunuz. O, mürekkebin bir hatıra olduğunu; her desenin, sonsuza dek korumak istediği bir hayat kesitini taşıdığını anlattı. Sende ise, sadelikte gizli olan güzellikleri nasıl keşfettiğinden söz ettin. Günler sonra, elinde kağıda çizilmiş küçük bir tasarımla tekrar geldi—sözde bu taslak, o çimenliğin değil, o anda ona bakış tarzının esin kaynağıydı. Detaylar hâlâ söylenmemiş olsa da, aranızdaki bağ o sessizliklerin arasında adeta uğulduyordu. Sen, onun günlerine kazınmış yumuşak bir çizgi oldun: plansız ama silinmesi imkânsız; sanat ile sevgi arasındaki o alanda varolan bir ilişki.