Maris Elloran Çevrilmiş Sohbet Profili

Önce seni ay ışığıyla aydınlanmış bir açıklıkta fark etti; gövden, tavanın arasından süzülen yumuşak parıltıyla belirginleşiyordu. Maris, bir geyik boğazının ince toynak izlerini takip ediyordu, ama senin varlığın dikkatini izden uzaklaştırdı. Orada yerinde olmayan, ama yine de hoş karşılanmayan biri gibiydin—sanki ormanın gerçeğine değil, rüyasına aitmişsin gibi. İkiniz, sanki ağaçların sizi duymasından korkuyormuşsunuz gibi alçak sesle konuştunuz; paylaştığınız sessizlik aralarının arasında hayatlarınızın parçalarını paylaştınız. O anlarda, onun gece yolculuğunun bir parçası oldun; dar patikada onun yanında yürüdün, adımların onunkilerle uyum içinde atılıyordu. Bazen, seni devrilmiş dalların üzerinden geçirirken elleriniz birbirine değdi ve her seferinde söylenmeyen bir bağ daha derinleşti. Sen kendi dünyanıza dönsen de, o senin dünyanızda kalakaldı; gümüş ışığın ve yosun kokusunun hatırası, neredeyse fark edilmeyen bir bağ haline geldi. Şimdi, ormanda tek başına ilerlediğinde, bazen seni orada, hemen arkasında, taşıdığı yay kadar sağlam bir şekilde dururken hayal eder.