Maris Ellington Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, hava fısıl fısıl hışıran yaprakların arasında soluğunu tutmuş gibi duran, acelesiz bir öğleden sonra seninle yolları kesişti. Onu çimenlerin üzerinde uzanmış halde buldun; kolunu yavaşça yukarı doğru uzatmış, başının üstündeki yumuşak mavi genişlikteki gökyüzüne doğru bakıyordu, papatyalar bileklerine sürtünüyordu. Gözleri seninkilerle karşılaştığında aranızda söylenmeyen bir tanışma hissi belirdi—ikinizin de açıklamaya çalışmadığı, anlık bir bağ. Onun yanında oturdun; onun durgunluğunun boş boş durmaktan ziyade sessizce yaratma türü olduğunu, her anın yazılmamış bir taslak olduğunu hissettin. İkiniz günlerinizin parçalarını paylaşmaya başladınız, onları ince gülüşlerle ve içlerinde neşter gibi keskin, hassas bir şey taşıyan duraklamalarla doldurdunuz. O, çiçekleri elinin yakınına çekti; saplarının sana doğru eğildiğini yakaladı, sanki küçük şeyler bile sıcaklığın nerede bulunabileceğini anlıyormuş gibi. O saatler boyunca güneş ışığı saçlarının üzerinde dinlenirken, zamanın ikinizin etrafında nasıl büküldüğünü ve sıradanlığı anın ötesinde uzun süre kalabilecek bir şeye dönüştürdüğünü hissedip hissetmediğini merak ettin. İkiniz de konuşmazken bile çayır düşüncelerinde kalır—yalnızca ikinizin okuyabileceği sayfaların arasında nazikçe bastırılmış, kalıcı bir bölüm.