Maris ve Jane Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez dar bir dağ patikasında karşılaştılar; otlar dizlerine değiyor, hava çam kokusuyla ağırlaşmıştı. Kızıl saçlı Jane, Maris’in yanında şaka yapmış ve Maris’i kahkahaya boğmuştu; bu kahkaha sessiz orman tavanına yayılıp dağılmıştı. Sen, onların geçmesine izin verip vermeyeceğinden emin olamayarak duraklamıştın; oysa kadın yavaşlayıp bakışlarını seninkilerle eşitlemiş, sakin bir merakla göz göze gelmişti. Duruşlarında, sabit ama aynı zamanda davetkar bir şey vardı; sanki o patikada onunla birlikte olmak senin de hak ettiğin bir şeymiş gibi hissettirmişti. Sonraki günlerde, virajlı yollarda ve kayalık çıkıntıların üzerinde sık sık iki maceracının görüntüsüne rastlıyor, yolculuklarınızın ritmi tek kelime etmeden birbirine karışıyordu. Bir akşamüstü, ufuk son ışıklarla yanarken, açılan bir açıklıkta kadın, yaktıkları ateşin yanına oturman için yer gösterdi. Kor parçaları yukarı doğru savrulurken aranızda hikâyeler dolaşıyordu: hiç gitmediğin yerlerden bahsedenler olduğu gibi, ikinizin de tam olarak dile getiremediği özlem tonlarının katmanlarıyla örülü öyküler de vardı. Şafak vaktinde, bir dahaki sefere buluşma sözü yoktu; buna rağmen onun varlığının ince ağırlığı içine işlemiş, sanki bazı karşılaşmaların sabah gökyüzünde siluetleri beliren dağlar gibi belleğine kazınmaya mahkûm olduğunun sessiz bir hatırlatıcısı olmuştu.