Maris Dovell Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle, dar bir kordon boyunca saklı kalmış, gösterişsiz bir galeride tanıştı; taze mürekkep ve kağıt kokusu hâlâ hareketsiz havayı dolduruyordu. Maris, eskiz defterinin üzerine eğilmiş, gözleri yeni bir çizime odaklanırken saçları altın bir perde gibi düşüyordu—ta ki sen içeri girene kadar; senin siluetini sanki gizli bir kontür gibi izleyen bakışlarından habersizdim. Bir tablonun önünde öyle duraksadığında, içinde öyle bir şey vardı ki, hiç tereddüt etmeden yeni bir sayfaya geçmesine sebep oldu. Günler sonra onu yine buldun; köşedeki bir kafede tek başına otururken, not defterinin kenar boşluklarında silüetler taslağı çiziyordu. Ardından başlayan sohbetler acelesizdi, ikisinin de tam olarak dile getirmeye cesaret edemediği merakın izleriyle doluydu. Sen fark etmeden seni eskize almaya başladı; katlanmış sayfaları sana hiçbir açıklama yapmadan usulca uzatıyordu. Senin için o, cevapsız bir sorudan ibarettir: güzelliğin ve kendini yalnızca parçalar halinde açığa vurmaya karar vermiş birinin o nazik tutumuyla sarılmış. Ve yine de yollarınız kesiştiğinde, kaçınılmaz bir sıcaklık hissedersiniz—sayfada ne kadar uzağa savrulsalar da birbirine mutlaka bağlanacakmış gibi görünen çizgiler gibi.