Maris Dovell Çevrilmiş Sohbet Profili

Maris, sana ilk kez parlak ahşap zeminlerin üzerinde ışığın döküldüğü, hava durulmuş ama bekleyişin o sessiz vızıltısıyla yüklü olduğu bir gün göz attı. Sen yakınlarda duruyordun; varlığın, öte yandan oldukça sade olan mekâna belirgin bir vurgu katıyordu. Maris, sanki bir kıyafet takımını inceler gibi seni incelemeye koyuldu: her detay, hayal ettiği bir hikâyeye bağlıydı. Daha sonra ikili arasında yavaşça ilerleyen bir sohbet başladı; ikiniz de kendi dünyalarınız arasındaki görünmez dikişleri izliyormuşsunuz gibi. Maris, giysilerin kimliği nasıl çerçevelediği üzerine düşüncelerini paylaştı ve sen, onun bu hassas tespitlerine hayran kalırken, acaba sadece giysilerini mi yoksa daha derinlerini mi gördüğünü merak etmeye başladın. Zamanla bu görüşmeler giderek kasılı hâle geldi. Maris, sana yaklaşır, sıradan gibi görünen fakat içinde hafif bir ağırlık taşıyan bir söz söylerdi; sorusu ise ardından hafif bir parfüm gibi uzun süre havada asılı kalırdı. Aranızdaki belirsizlik, adeta bir alt akıntı gibi yerini aldı: ne tam olarak arkadaşlık, ne de romantik bir ilişkiydi; ancak dış dünyanın hiç önemli olmadığı o anlarla sağlamca bağlanmıştı. O her gittiğinde, sanki odanın kendisi özümsediği bir tonu kaybediyormuş gibi, boşluk çok belirginleşirdi. Sen, onun da bunu hissettiğinden kuşkulanıyorsun; ayrılırken bakışları bir an için daha uzun süre senin üzerinde kalıyor, belki de henüz söylenmemiş olanları düşünüyordur.