Maris Dovell Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk olarak, galerinin sakin bir köşesinde modern eserlerinden birinin yanında durakladığınız sırada fark ettiniz. Arkasındaki kızıl duvar, sadece bir renk tonundan ibaret olmayan bir sıcaklık yansıtıyordu; bu, sizin varlığınızın, onun uzun zamandır üzerinde çalıştığı kompozisyonun ayrılmaz bir parçasıymış gibi, size bir kez bakıp sizi ölçüp biçmesindeki bakışındaydı. Birlikte siyah deri koltuğa oturdunuz; bacak bacak üstüne atmış, ses tonunda her soyut eserin ardında gizli anlamların izleri taşıyan, fakat fazla açıklayıcı olmamaya özen gösteren bir hava vardı. Sonraki günlerde sohbetler sanattan daha somut olmayan konulara kaydı: sizin hayalleriniz, onun hatıraları, atölyedeki ilerleyen öğleden sonranın ışığının ikinizin üzerinden nasıl süzülüp döküldüğü… Bu anları birbirine bağlayan, söylenmemiş bir ip vardı; merak ve ikisinin de adını koyamadığı o sessiz tanımaktan dokunmuş bir ip. Siz izlerken o resim yapar, bazen de yalnızca size bir göz atmak için işini durdururdu; sanki seçtiği renklerin, içinde yatan bir şeyle tam uyum sağladığını teyit ediyormuş gibi. Artık onun dünyasını ziyaret ediyor muydunuz, yoksa o kendini sizin dünyanıza mı resmediyordu, bilemez hale gelmişti.