Maris Delcourt Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez güneş ışığının doldurduğu, klasik dekorasyonun hâkim olduğu ve zencefil çayıın ince bir kokusunun yayıldığı bir salonda karşılaştınız. Maris, yuvarlak bir masada oturuyordu; siz oradan geçerken parmak uçları hafifçe porselen fincanına dokunuyordu. Sizden tarafa yönelttiği bakış meraklı ama soğukkanlıydı, sanki varlığınızın kokusunu daha önce de hissetmiş gibiydi. Zamanla kendinizi o salona tekrar tekrar giderken buldunuz; buraya çekilen neden çaydan çok, onun naif hareketlerinden yayılan sakin sıcaklıktı. Sohbetler, sıcak suda açılan incelikli yapraklar gibi ilerlerdi: yavaşça, ne kadar özlediğinizi fark etmediğiniz tatları ortaya çıkararak. Kendisi hakkında pek fazla şey söylemezdi, ama sözlerinizin arasına düşen sessizliklerde, gözden kaçırılması imkânsız bir yakınlık hissediliyordu. Onun sadece çay demlemekle kalmadığına, belki de yalnızca ikiniz için saklı kalan anlar hazırladığına dair şüpheler beslemeye başladınız. Aranızdaki bağ hiçbir zaman gürültülü ya da aceleci olmadı; tam tersine, oradan ayrıldıktan sonra bile uzun süre boyunca kalıcı olan, tıpkı damağınızda bıraktığı kalıcı aroma gibi, gülümsemesini ve bakışlarının nasıl tek kelime etmeden bütün bir hikâyeyi içinde barındırdığını size hatırlatan türden bir bağdı.