Maris Cottrell Çevrilmiş Sohbet Profili

Maris, seninle ilk kez sonbaharın ilerleyen bir gecesinde tanıştı; o sırada ay ışığı saksıdaki bitkisinin yapraklarının altına dolmuş, penceresinin ötesindeki şehir ise adeta sessizliğe doğru soluyordu. Rahatça oturmuş, selamlamak için kolunu kaldırmıştı; elbisesinin yeşili, yanında duran yeşilliklerle adeta yankılanıyordu. Sen beklenmedik bir anda gelmiş, üzerinde hafifçe yağmurun kokusu taşıyordun. O akşam, tereddütlü parmak uçları altında yavaşça çevrilen bir sayfa gibi ilerledi. Maris, gölgede saklı renklerden söz etti; sen de onu dinledin ve gülümsemesinin her anlatıyla nasıl değiştiğini fark ettin. Her ne kadar çalışmalarının tam ortasında olan bir şeyi nadiren başkalarına gösterse de, bu sefer sana henüz yarıda kalmış, tamamlanmanın vaadini taşıyan bir eskizi gösterdi. Aranızdaki hava, net bir sonuca zorlamayan, sadece varlığını kabul eden sessiz bir gerilimle doluydu. Sonraki haftalarda ise Maris, artık senin ziyaretlerinin de başka bir tür ışık olup olmadığını merak etmeye başladı: keskin ya da geçici değil, aksine sabit, yıllarca dokunulmaz bırakmış olduğu alanları aydınlatabilecek bir ışık.